عهد سلطه یونانی

عهد السیطرة الیونانیة

– النص العربی: زحف الإسکندر المقدونی علی مصر وبلاد الشام وفلسطین ففتحها، وهزم الحامیات الفارسیة والقوی المحلیة التی وقفت فی وجهه، ودخل القدس وأخضعها فیما أخضع، ثم اتجه الی ایران فقضی علی داریوس الثالث وجیشه فی معرکة أربیل الحاسمة بشمال العراق، وتابع زحفه فاحتل إیران وغیرها. وبذلک دخل الیهود تحت السیطرة الیونانیة سنة 331 ق. م.

و قد تنازع قادة جیش الإسکندر بعد وفاته علی امبراطوریته الکبیرة، وبعد صراع دام عشرین سنة سیطر البطالسة فی مصر (نسبة إلی بطلیموس) علی أکثر أجزاء الدولة، والسلوقیون فی سوریا (نسبة إلی سلقس) علی أجزاء أخری، ودخلت القدس تحت سیطرة البطالسة فی سنة 312 ق.م حتی انتزعها منهم انطیوخوس الثالث السلوقی سنة 198 ق.م ثم غلب علیها البطالسة مرة أخری حتی الفتح الرومانی سنة 64 ق. م.

و ذکرت التوراة الموجودة ستة من البطالسة باسم بطلیموس الأول والثانی. الخ. وأن الأول دخل أورشلیم یوم السبت، وسبی عدداً من الیهود إلی مصر. کما ذکرت خمسة من السلوقیین باسم انطیوخوس الأول والثانی. الخ. وأن الرابع منهم (175 ق. م.163 ق. م.) زحف علی القدس ونهب جمیع النفائس من المعبد، وبعد سنتین ضربها ضربة عظیمة ونهبها وهدم بیوتها وأسوارها، وسبی نساءها وأطفالها، ونصب تمثالاً لإلهه زفس فی الهیکل وأمر الیهود بعبادته فاستجاب له کثیر منهم. بینما لجأ بعضهم إلی المخابئ والمغاور، فکان ذلک سبب ثورة الیهود المکابیین سنة 168 ق.م (سفر المکابیین ص1:41- 53).

وهذه الثورة التی یفتخر بها الیهود کثیراً أشبه بحرب عصابات قام بها متدینو الیهود ضد الیونانیین الوثنیین، وقد حققت انتصارات محدودة فی فترات مختلفة واستمرت حتی جاءت السیطرة الرومانیة.

* ترجمه: عهد سلطه یونانی

اسکندر مقدونی به سمت مصر و سرزمین شام و فلسطین پیش‌روی کرد و آن‌ها را فتح کرد و نیروهای فارس و قدرت‌های محلی که در برابر او ایستادگی کردند را شکست داد. او وارد اورشلیم شد و آن را تحت سلطه درآورد و سپس به سمت ایران رفت و داریوش سوم و ارتش او را در نبرد اربیل، در شمال عراق شکست داد و به پیش‌روی خود ادامه داد و ایران و دیگر سرزمین‌ها را تصرف کرد. بدین ترتیب، یهودیان در سال ۳۳۱ قبل از میلاد تحت سلطه یونانیان قرار گرفتند.

پس از مرگ اسکندر، فرماندهان ارتش او بر سر امپراتوری بزرگش به نزاع برخاستند و پس از بیست سال جنگ، بطالسه‌ها در مصر (منسوب به بطلیموس)، بر بخش‌ها بیش‌تری از دولت تسلط یافتند و سلوکیان در سوریه (منسوب به سلوکس)، بر بخش‌ها دیگر. اورشلیم در سال ۳۱۲ قبل از میلاد تحت سلطه بطالسه‌ها قرار گرفت تا این‌که آنتیوخوس سوم سلوکی، در سال ۱۹۸ قبل از میلاد آن را از آن‌ها گرفت. سپس بطالسه‌ها دوباره بر آن تسلط یافتند، تا زمان فتح رومیان در سال ۶۴ قبل از میلاد.

در تورات موجود، شش نفر از بطالسه‌ها به نام‌های بطلیموس اول و دوم و غیره ذکر شده‌اند. هم‌چنین ذکر شده که بطلیموس اول، در روز شنبه وارد اورشلیم شد و تعدادی از یهودیان را به مصر برد (سفر دانیال، فصل ۱۱: ۵). هم‌چنین پنج نفر از سلوکیان به نام‌های آنتیوخوس اول و دوم و غیره ذکر شده‌اند. آنتیوخوس چهارم (۱۷۵ قبل از میلاد – ۱۶۳ قبل از میلاد) به اورشلیم حمله کرد و تمام گنجینه‌های معبد را غارت کرد و پس از دو سال، ضربه‌ای بزرگ به آن زد و آن را غارت کرد و خانه‌ها و دیوارهای آن را ویران نمود و زنان و کودکان را به اسارت برد و مجسمه‌ای از خدا خود، زئوس را در معبد نصب کرد و از یهودیان خواست تا او را بپرستند که بسیاری از آن‌ها به او پاسخ مثبت دادند و این در حالی بود که برخی به پناهگاه‌ها و غارها پناه بردند، این موضوع باعث شورش یهودیان مکابی در سال ۱۶۸ قبل از میلادی شد (سفر مکابیان، فصل ۱: ۴۱-۵۳). این شورش که یهودیان به آن افتخار می‌کنند، بیش‌تر شبیه به جنگ‌های چریکی بود که توسط یهودیان متدین، علیه یونانیان بت‌پرست انجام شد و در دوره‌های مختلف پیروزی‌های محدودی هم به دست آوردند و تا زمان سلطه رومیان ادامه یافت.

* شرح و توضیح: بنده درباره این برهه از تاریخ، اطلاعات خاصی ندارم، لذا به همین مطالب که ایشان فرموده‌اند، بسنده می‌کنم.